Öğretmenlerim Vardı Benim.

ÖĞRETMENLERİM VARDI BENİM.

Hep sorarlar neden öğretmenlik?

Bilmem küçücük bir çocukken karar vermiştim.

Kararımı da yerine getirdim.

Yine sorarlar kim etkili oldu, kimi örnekledin?

Benim öğretmenlerim çok farklı kişiliklerdeydi.,

İlk okulda idealist ama bazen yanlış da olsa cezalandıran,

Ama sonra özür dilemeyi de ihmal etmeyen biriydi.

Müşerref öğretmenim…

Ama iyi öğretmendi…

Sırada orta okul var ve iki ideal öğretmen var aklımda

Biri Türkçeci Cevat hoca diğeri Sosyalci Erol hocam…

Sahi bir de Tarihçimiz vardı affetsin beni adını unuttumL

Bunlar ideallerimdi; bir de onların yaptıklarını yapmayacağım

Dediklerim …

Babam maaşını alamadığı için kitap alamadığımı açıklamama

Rağmen beni sınıf önünde üzeni de vardı.

Ağzı şarap kokan ders anlatmayan sonra da soruyu bilemediğimde

Bana aptal serçe diyen matematikçim de vardı.

Tahtada soru çözerken dilini sürekli dışarıda çeviren de vardı

Öğrencisini dövmeye kalkıp da rezil olan da…

Lise yıllarıma gelince ideallerim daha da azaldı

Edebiyatçılarımız Suna hanım ve Cevdet bey mükemmeldiler…

Hasta olduğumda beni doktora götüren Suna hocam…

Diğerleri mi?

Anlatayım…

Zor yürüyen kürsüden hiç kalkmayan Malzeme Bilgisi hocamız,

Nedense hep ,Leb demeden leblebiyi anlamamızı bekler, her ders bizi

Menemen testisi gibi tahtaya dizer tüm metallerin tüm özelliklerini

Sormaktan keyif alırdı. Neden emekli olmamıştı,

O zamanlar anlamazdık…

Atölye hocalarımız mı?

Deprem olunca atölyeyi ilk terk eden kişiydi biri,

Diğeriyse kendiyle meşguldü.

Makine bilgisi öğretmenimiz mi? J

Her ders bir müstehcen fıkra anlatırdı, Tuborg

Anıları dışında…

Sahi  örnek alınacak bir de Coğrafya öğretmenimiz vardı,

Hukuk fakültesinde okuyordu. İyiydi.

Ah bir de tükürük ipine sahip olmasaydı…

İngilizceci Md.yrd. çoğu derse girmezdi ki…

Unutmadan bir de Ahlak Bilgisi öğretmenimiz vardı.

Sınıfın beş kızı olan bizlerle konuşurken

Tek takımının rengini, kiremit rengini birden tüm yüzünde de gördüğümüz…

Sıra geldi fakülte yıllarına…

Hepsi ayrı değerlerdi ama bazıları öğretmekle ilgili değildi.

Osmanlıca dersini Devellioğlu sözlüğü öğretti bana

Ali bey değil…

Yeni Türk Edebiyatı, ön yargılarının esiri olmuş.

Kompozisyoncu henüz kendi öğrenmemiş,

Türk Dili hocamız Rıza bey, iyiydi.

Halk Edebiyatçısı ise bilen ama anlatamayana örnek,

Lehçe hocası Naki, kendi bilmeyen ama biliyormuş gibi yapma uzmanı,

Eski Türk Edebiyatı hocamız mı işte sevdiğim örnek aldığım

Ön yargıları olmayan, sıkıntılarımı paylaşan.

Alan bilgisine sahip.

Öğretmen yani….

Ben işte bunlardan oluşturdum öğretmen kişiliğimi

Hep hatırladım hangi öğretmenimi neden sevdiğimi

Ya da neden sevmediğimi….

Ben onların yanlışlarını değil doğrularını aldım.

Beni de benim öğrencilerim anlatır bir gün,

Nasıl bir öğretmendim diye.

24 Kasım 2015 Nural Demirseren